معانی و اقسام عدل در قرآن کریم

     نقی سنائی عضو هیات علمی دانشگاه و دانشجوی دکتری

معانی عدل  :

سه معنای  برای عدل بیان می شود  :

الف- رعایت تساوی و دوری از تبعیض : شخص هیچگونه  تفاوتی برای دیگران قایل نیست و همگان را یکسان می بیند و از تبعیض دوری می کند .البته رعایت مساوات در صورتی پسندیده است که شرایط شایستگی های انان یکی باشد و اگر  شایستگی ها متفاوت باشد رعایت مساوات  پسندیده نیست . معلمی به همه دانش آموزان خود نمره بیست بدهد  پس عدالت همواره  ملازم با مساوات نیست مگر در شرایط مساوی .

ب- رعایت حقوق دیگران : عدل در این معنا عبارتست از اینکه حقوق همه افراد رعایت شود : اعطا کل ذی حق حقه  و ظلم آن است حقوق دیگران تضییع شود .

ج قرار گرفتن افراد و اشیا در جایگاه خود : 

اَلعَدلُ یَضَعُ الأُمورَ مَواضِعَهَا

یعنی عدالت هر چیزی را در جای خود می نشاند . ( نهج البلاغه حکمت 437 )

تعریف سومی، دو تعریف اوّل را در بر می گیرد.و جامع ترین معنای عدل است .

پس عدل الهی یعنی : خداوند با هر موجودی آن چنان که شایسته آن است رفتار کند و آن را در موضعی که شایسته آن است قرار دهد و چیزی که  شایسته آن است به وی اعطا کند.

انواع عدل در قرآن کریم

1-    عدل در گفتار:

وَ إِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ وَ لَوْ كَانَ ذَا قُرْبىَ‏     (انعام/ 152)

و هنگامى كه سخنى مى‏گوييد، عدالت را رعايت نماييد ،حتى اگر در مورد نزديكان (شما) بوده باشد

2-    عدل در حكم:

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّواْ الْأَمَانَاتِ إِلىَ أَهْلِهَا وَ إِذَا حَكَمْتُم بَينْ‏َ النَّاسِ أَن تحَْكُمُواْ بِالْعَدْلِ  إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكمُ بِهِ  إِنَّ اللَّهَ كاَنَ سمَِيعَا بَصِيرًا   ( نساء / 58)

خداوند به شما فرمان مى‏دهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد! و هنگامى كه ميان مردم داورى مى‏كنيد، به عدالت داورى كنيد! خداوند، اندرزهاى خوبى به شما مى‏دهد! خداوند، شنوا و بيناست.

 

3-    عدل در مصالحه:

وَ إِن طَائفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُواْ فَأَصْلِحُواْ بَيْنهَُمَا  فَإِن بَغَتْ إِحْدَئهُمَا عَلىَ الْأُخْرَى‏ فَقَاتِلُواْ الَّتىِ تَبْغِى حَتىَ‏ تَفِى‏ءَ إِلىَ أَمْرِ اللَّهِ  فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُواْ بَيْنهَُمَا بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُواْ  إِنَّ اللَّهَ يحُِبُّ الْمُقْسِطِين .

                                                                                                                  ( حجرات /   9)‏

و هر گاه دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پردازند، آنها را آشتى دهيد و اگر يكى از آن دو بر ديگرى تجاوز كند، با گروه متجاوز پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردد و هر گاه بازگشت (و زمينه صلح فراهم شد)، در ميان آن دو به عدالت صلح برقرار سازيد و عدالت پيشه كنيد كه خداوند عدالت پيشگان را دوست مى‏دارد.

 

4-    عدل در شهادت : 

فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشهِْدُواْ ذَوَىْ عَدْلٍ مِّنكمُ‏ْ وَ أَقِيمُواْ الشَّهَادَةَ لِلَّهِ  ذَالِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كاَنَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَْخِرِ  وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يجَْعَل لَّهُ مخَْرَجًا

                                                                                                                             ( طلاق/ 2)

و چون عده آنها سرآمد، آنها را بطرز شايسته‏اى نگه داريد يا بطرز شايسته‏اى از آنان جدا شويد و دو مرد عادل از خودتان را گواه گيريد و شهادت را براى خدا برپا داريد اين چيزى است كه مؤمنان به خدا و روز قيامت به آن اندرز داده مى‏شوند! و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مى‏كند.

5- عدل در معاملات اقتصادي :  

وَ أَوْفُواْ الْكَيْلَ وَ الْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ  ( انعام / 152)

و حق پيمانه و وزن را به عدالت ادا كنيد

 اقسام کلی عدل الهی :

1-    عدل تکوینی :   (تکوین یعنی در مقام آفرینش  ) خداوند به هر موجودی به اندازه شایستگی های او از مواهب اعطا می کند .  به عبارتی خداوند به هریک از مخلوقات خویش به اندازه ظرفیت موجودیش افاضه می کند و به اندازه غایت وی از کمالات بهره مند می کند .

در روایات آمده است که جهان بر عدالت استوار شده است ، که این معنا به عدالت تکوینی اشاره دارد . ( میزان الحکمه ، حدیث 11955 )

 

2-    عدل تشریعی : خدا از یک سو در وضع قوانین که سعادت انسان در آن است فرو گذار نمی کند و از سوی دیگر انسان را به عملی که بیش از طاقت اوست مکلف نمی کند ( قبح تکلیف مالا یطاق ) پس شریعت الهی به هر دو معنا عادلانه است .

وَ لَا نُكلَِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا  وَ لَدَيْنَا كِتَابٌ يَنطِقُ بِالحَْقّ‏ِ  وَ هُمْ لَا يُظْلَمُون‏ ( مؤمنون / 62 )

و ما هيچ كس را جز به اندازه تواناييش تكليف نمى‏كنيم و نزد ما كتابى است كه (تمام اعمال بندگان را ثبت كرده و) بحق سخن مى‏گويد و به آنان هيچ ستمى نمى‏شود

 

3-    عدل جزایی : خدا در مقام پاداش و کیفر هر بنده ای متناسب با اعمالش مقرر می کند در برابر کار نیک پاداش می دهد و در برابر کار بد مجازات می کند و انسانی که هیچ تکلیفی ندارد مجازاتش نمی کند . بخشی از پاداش و کیفر در دنیا و برخی در آخرت اعمال می شود. با توجه به حقیقت مجازات اخروی و رابطه تکوینی آن با اعمال عدل جزایی به عدل تکوینی بر می گردد.

وَ نَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيًْا ( انبیاء /  47)

ما ترازوهاى عدل را در روز قيامت برپا مى‏كنيم پس به هيچ كس كمترين ستمى نمى‏شود

أَمْ نجَْعَلُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ كاَلْمُفْسِدِينَ فىِ الْأَرْضِ أَمْ نجَْعَلُ الْمُتَّقِينَ كاَلْفُجَّار

                                                                                                                           (ص / 28 )

آيا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند همچون مفسدان در زمين قرار مى‏دهيم، يا پرهيزگاران را همچون فاجران؟

 

 مَّنِ اهْتَدَى‏ فَإِنَّمَا يهَْتَدِى لِنَفْسِهِ  وَ مَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيهَْا  وَ لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى‏  وَ مَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتىَ‏ نَبْعَثَ رَسُولا    

هر كس هدايت شود، براى خود هدايت يافته و آن كس كه گمراه گردد، به زيان خود گمراه شده است و هيچ كس بار گناه ديگرى را به دوش نمى‏كشد و ما هرگز (قومى را) مجازات نخواهيم كرد، مگر آنكه پيامبرى مبعوث كرده باشيم (تا وظايفشان را بيان كند.) ( إسراء / 15 )

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم آذر ۱۳۹۱ساعت 20:50  توسط دکتر نقی سنائی  |