|
هدايتگران بشريت و راهنمايان انسان به سوى كمال نيز در رواياتى كه از آنها نقل شده، تأكيد فراوانى بر انجام خودسازى در دوره جوانى دارند. از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود: «من تعلم العلم فى شبابه كان بمنزله الرسم فى الحجر و من تعلم و هو كبير كان بمنزله الكتاب على وجه الماء»[1] ؛ «كسى كه در جوانى بياموزد (علم او) همچون نقش زده بر سنگ (ماندگار) است و كسى كه در حالى كه پير است بياموزد (علم او) همچون نوشته بر آب است». همچنين آن حضرت فرمود: «اوصيكم بالشبان خيراً فانهم ارق افئدة ان الله بعثنى بشيراً و نذيراً فحالفنى الشبان و خالفنى الشيوخ. ثم قرأ: «فطال عليهم الامد فقست قلوبهم»[2] ؛ «شما را به نيكى درباره جوانان سفارش مىكنم، زيرا آنان قلب نرمترى دارند. خداوند مرا به پيامبرى برانگيخت تا مردم را نويد و انذار دهم پس جوانان با من پيمان بستند، ولى پيران با من مخالفت كردند. سپس اين آيه را قرائت فرمود: زمان طولانى بر آنها گذشت و دلهايشان سخت گرديد». اين روايت به نرمى دل جوانان تأكيد مىكند، هر چه قلب نرمتر باشد، پذيرش ايمان سهلتر است. از امام صادق عليه السلام روايت شده است: «من قرا القرآن و هو شاب مومن اختلط القرآن بلحمه و دمه»[3] ؛ «كسى كه قرآن را در جوانى قرائت كند، قرآن با گوشت و خون او آميخته مىشود». اين تأثير ناشى از آمادگى روحى و صفاى دل جوان است. اميرالمؤمنين عليه السلام خطاب به فرزند خود مىفرمايند: «و انما قلب الحدث كالارض الخاليه ما القى فيها من شىء قبلته. فبادرتك بالادب قبل ان يقسو قلبك و يشتغل لُبُّك»[4] ؛ «و دل جوان همچون زمين ناكشته است، هرچه در آن كشت كنند بپذيرد، پس به ادب آموختنت پرداختم پيش از آنكه دلت سخت شود و خردت سرگرم چيزهاى ديگر شود».
[1] ( 2). سفينة البحار، ماده شبب. [2] ( 1). محمد تقى فلسفى، الحديث، ج 6، ص 349، دفتر نشر فرهنگ اسلامى. [3] ( 2). الحياة، ج 2، ص 164. [4] ( 3). نهجالبلاغه، الرسائل، 31.
+ نوشته شده در دوشنبه ششم اسفند ۱۴۰۳ساعت 16:39 توسط دکتر نقی سنائی
|
|
درباره وبلاگ 
|
