|
محاسبه بر طبق آيات و روايات متعدد و فراوان، يكى از مراحل سخت و دشوارى كه همه انسانها در روز قيامت پيش رو خواهند داشت، محاسبه اعمال و رسيدگى به رفتار و كردار آنها در دنياست. اعمال و كارهايى كه انسان به تدريج و در مدت عمرش انجام مىدهد پس از چندى از صفحه ذهن او فراموش مىشود ولى هيچ يك از آنها از پرونده اعمال او و صفحه هستىمحو نمىشود. اعمال انسان از ريز و درشت با انسان همراه و باقى است و بعد از مرگ و در عالم قيامت همه را يك جا حاضر خواهد ديد: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً[1]؛ «روزى كه هر كس، هر كار نيكى را كه انجام داده حاضر مىبيند و آرزو مىكند ميان او و اعمال بدش فاصله زيادى باشد». «لَيسَ مِنَّا مَن لَم يُحَاسِب نَفسَهُ فِى كُلِّ يِوم»[2] ؛ «از ما نيست هر كس كه روزانه خويشتن را حسابرسى نكند». برخى آثار محاسبه نفس در احاديث اميرمؤمنان عليه السلام بيان شده است: اصلاح نفس: «ثَمَرةُ المُحَاسبَةِ صَلاحُ النَّفسِ»[3] ؛ «ميوه درخت محاسبه، اصلاح نفس است». سعادتمند شدن: «مَن حَاسَبَ نَفسَهُ سَعِد»[4] ؛ «هر كس خود را محاسبه كند، به سعادت مىرسد». آگاهى از عيبها و اصلاح آن: «مَن حَاسبَ نَفسَهُ وَقَفَ عَلَى عُيُوبِهِ وَ أَحَاطَ بِذُنُوبِهِ وَ استقَالَ الذُّنُوب وَ أَصلَحَ العُيُوبِ»[5] ؛ «هر كس حسابگر خود باشد، به عيبهاى خود پى مىبرد و از گناهانش آگاه مىشود و از گناه توبه مىكند و عيبهايش را اصلاح مىكند».
[1] ( 1). آل عمران( 3)، آيه 30. [2] ( 2). ميزان الحكمه، ج 2، ص 407، ح 3845. [3] ( 3). تصنيف غررالحكم، ص 236، ح 4744. [4] ( 4). مستدرك الوسائل، ج 12، ص 154. [5] ( 1). تصنيف غررالحكم، ص 236، ح 4748.
+ نوشته شده در دوشنبه ششم اسفند ۱۴۰۳ساعت 15:29  توسط دکتر نقی سنائی
|
|