|
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِن طِينٍ* ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِى قَرَارٍ مَكِينٍ* ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ.[1] و به يقين، انسان را از عصارهاى از گِل آفريديم. سپس او را [به صورت] نطفهاى در جايگاهى استوار قرار داديم. آنگاه نطفه را به صورت علقه درآورديم. پس آن علقه را [به صورت] مضغه گردانيديم، و آنگاه مضغه را استخوانهايى ساختيم، بعد استخوانها را با گوشتى پوشانيديم، آنگاه [جنين را در] آفرينشى ديگر پديد آورديم. آفرين باد بر خدا كه بهترين آفرينندگان است. قرآنكريم در آيات متعددى از آفرينش انسان و مراحل آن ياد كرده است.[2] از مجموع اين آيات مىتوان دريافت كه مراحل زندگى انسان پانزده مرحله است: 4. مرحله نطفه مخلوط (نطفه امشاج)؛[6] 5. مرحله علقه؛[7] 6. مرحله مضغه؛[8] 7. مرحله تنظيم و تصوير و شكلگيرى؛[9] 8.. مرحله شكلگيرى استخوانها؛[10] 9. مرحله پوشاندن گوشت بر استخوانها؛[11] 10. مرحله آفرينش جنس جنين؛[12] 11. مرحله آفرينش روح يا دميدن جان در انسان و پيدايش گوش و چشم؛[13] 12. مرحله تولد طفل؛[14] 13. مرحله بلوغ؛[15] 14. مرحله كهنسالى؛[16] 15. مرحله مرگ.[17] گفتنى است هر كدام از اين مراحل نياز به شرح و توضيح دارد. اين آيات اشارات علمى ارزندهاى را دربردارد كه برخى پزشكان را به حيرت آورده؛ بهگونهاى كه آنها را دليل بر اعجاز علمى و بلكه اعجاز بلاغى قرآن دانستهاند.[18] برخى از محققان نيز برآناند كه هرچند بيان هر كدام از مراحل آفرينش انسان بهتنهايى نمىتواند دليل مستقلى بر اعجاز علمى قرآن باشد، با توجه به گواهى دانشمندان بر اينكه مردم عصر نزول قرآن، از اين نظم و چينش مراحل آفرينش انسان آگاهى نداشتند، بيان اين مراحل و چينش آن نوعى رازگويى علمى است كه مىتواند اعجاز علمى قرآن به شمار آيد. برخى از صاحبنظران غربى همچون موريس بوكاى معتقدند: بايد همه بيانات قرآنى را با معلومات اثباتشده عصر جديد مقايسه كرد. موافق بودنشان با اينها واضح است، ليكن همچنين بىنهايت مهم است كه آنها را با عقايد عمومى كه در اين خصوص در جريان دوره وحى قرآنى شايع بود، مواجهه داد تا معلوم گردد انسانهاى آن زمان تا چه اندازه از نظراتى شبيه آنچه در قرآن در باره اين مسائل عرضه شده، دور بودهاند. درواقع اين فقط در جريان قرن نوزدهم است كه ديد تقريباً روشنى از اين مسائل پيدا مىكنيم. در تمام مدت قرون وسطى، اساطير و نظرات صورى بىپايه، منشأ متنوعترين آرا و تا چندين قرن پس از آن سارى و جارى بود. آيا مىدانيد كه مرحلهاى اساسى در تاريخ جنينشناسى، تصديق «هاروِى»[19] در سال 1651 م. بود، مشعر به اينكه «هر چيزى كه مىزايد، در آغاز از تخمى مىآيد» و اينكه جنين بهتدريج بخشى پس از بخشى درست مىشود؟ ... اين بيش از هزارهاى پيش از آن عصر است كه در آن عقايدى تخيلى شايع بود و انسانها قرآن را مىشناختند. بيانات قرآن در باب توليدمثل انسان، حقايق اساسى را كه انسانها قرونى چند براى كشف آن گذراندند، با اصطلاحات ساده اشعار داشته است.[20]
[1] مؤمنون( 23): 12- 14. [2] بنگريد به: مؤمنون( 23): 12- 14؛ حج( 22): 5؛ غافر( 40): 67؛ قيامت( 75): 37- 39؛ علق( 96): 2؛ طارق( 86): 6؛ انسان( 76): 2؛ سجده( 32): 6- 9. [3] بنگريد به: حج( 22): 5؛ مؤمنون( 23): 12؛ غافر( 40): 7. در مورد آفرينش انسان از خاك دو احتمال وجود دارد: يكى اينكه منظور، آفرينش انسان اوّلى(/ آدم) از خاك تشكّل انسان از خاك، يعنى عناصر خاك در بدن انسان وجود دارد.( بنگريد به: تفسير نمونه، ج 20، ص 165 و ج 14، ص 23.) [4] بنگريد به: طارق( 86): 6؛ سجده( 32): 6- 9؛ در مورد آفرينش انسان از آب، چند احتمال وجود دارد: يكى اينكه حيات همه موجودات زنده به آب بستگى دارد؛ دوم آنكه قسمت عمده بدن انسان و بسيارى از حيوانات را آب تشكيل مىدهد و سوم اينكه تنها آفرينش انسان اوليه( آدم) از آب بوده است.( بنگريد به: تفسير نمونه، ج 13، ص 396 و ج 15، ص 126؛ معارف قرآن، ص 329- 330.) [5] قيامت( 75): 37- 39. [6] بنگريد به: انسان( 76): 2. [7] بنگريد به: مؤمنون( 23): 12- 14؛ حج( 22): 5؛ غافر( 40): 67. [8] مؤمنون( 23): 12- 14؛ حج( 22): 5. [9] سجده( 32): 6- 9. [10] مؤمنون( 23): 12- 14. [11] همان. [12] قيامت( 75): 37- 39. [13] سجده( 32): 6- 9؛ مؤمنون( 23): 14. [14] غافر( 40): 67. [15] مؤمنون( 23): 12- 14؛ حج( 22): 5؛ غافر( 40): 67. [16] حج( 22): 5؛ غافر( 40): 67. [17] تقريباً در انتهاى تمام آياتى كه آدرس آن آمد، از مرگ سخن رفته است. نكته ديگر آنكه، برخى از مفسران و پزشكان آيات و مراحل فوق را به گونه اى ديگر دسته بندى كرده و مراحل خلقت انسان را هفت مرحله دانستهاند.( بنگريد به: تفسير نمونه، ج 20، ص 165 و ج 14، ص 23؛ الفرقان و القرآن، ص 493؛ التمهيد فى علوم القرآن، ج 6، ص 80.) [18] طب در قرآن، ص 84. [19] پزشك انگليسى( 1576- 1657 م). [20] مقايسه اى ميان تورات، انجيل، قرآن و علم، ص 276- 277. - جمعى از نويسندگان، تفسير موضوعى قرآن (جمعى از نويسندگان)، 1جلد، دفتر نشر معارف - قم، چاپ: چهل و دوم، 1391.
+ نوشته شده در یکشنبه یکم بهمن ۱۳۹۶ساعت 20:9  توسط دکتر نقی سنائی
|
|